บทที่ 206 โจรดักปล้นสุดซื่อบื้อ

หลิวอันผิงยิ้มบางๆ แล้วเดินตรงไปยังต้นสนที่ล้มขวางอยู่กลางถนน

จังหวะที่หลิวอันผิงกำลังจะยื่นมือไปดึงต้นสนออก เจ้าของหัวสิบกว่าหัวที่ซุ่มอยู่สองข้างทางก็ปรากฏตัวขึ้น

แถมในมือของคนทั้งสิบกว่าคนยังถือมีดอีโต้เล่มเขื่อง ปลายมีดส่องประกายวาววับรับแสง

ถ้าเป็นคนธรรมดาทั่วไป เจอท่าทีคุกคามแบบนี้คงตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ รีบมุดหัวกลับเข้าไปซ่อนในรถแล้ว

แต่หลิวอันผิงเป็นใครกันเล่า