บทที่ 219 โกรธจนขาดสติ

การโต้เถียงของหลิวอันผิงทำให้เซี่ยจินโกรธจนชี้หน้าเขา ได้แต่พูดว่า แกๆๆ อยู่นานสองนาน

โกรธจะตายอยู่แล้ว โกรธจะตายอยู่แล้ว

ฉันเป็นถึงรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยปักกิ่งผู้สง่างาม กลับต้องมาถูกนักศึกษาที่เพิ่งเข้าเรียนใหม่ยั่วโมโหจนเป็นแบบนี้

วันนี้ ไม่ว่ายังไง ฉันก็ต้องให้เขารู้ให้ได้ว่าตำแหน่งรองอธิการบดีของฉันไม่ได้ได้มาเพราะโชคช่วย

เซี่ยจินกลอกตาไปมา เขากำลังคิดหาวิธีจัดการหลิวอันผิง เขารู้ดีว่าที่พูดว่าจะไล่หลิวอันผิงออกไปเมื่อครู่นี้ ก็แค่อยากจะใช้คำพูดพวกนี้มาข่มขู่หลิวอันผิงเหมือนที่เคยทำกับคนอื่นก็เท่านั้น แต่เขาคิดไม่ถึงเลยว่า วิธีการที่มักจะใช้ได้ผลเป็นประจำ วันนี้กลับใช้ไม่ได้ผลเลยสักนิดกับนักศึกษาปีหนึ่งที่เพิ่งเข้าเรียนคนนี้