บทที่ 229 คิดจะเล่นตุกติกกับฉัน!

จางข่ายวางถุงผลไม้ลง โดยไม่สนว่าหลิวอันผิงจะต้อนรับหรือไม่ เขาลากเก้าอี้มานั่งลง แล้วจ้องมองหลิวอันผิง

อู๋เสวี่ยเหมยคุ้ยดูผลไม้ในถุงด้วยสีหน้ารังเกียจ "อันผิง สาลี่นี่คุณชอบกินไหม?"

"ไม่ชอบ ผมเกลียดการกินสาลี่ที่สุดในชีวิตเลย" หลิวอันผิงจงใจตอบกลับเสียงดัง

จางข่ายอั้นลมหายใจด้วยความโมโห แต่ก็ไม่กล้าอาละวาด

อู๋เสวี่ยเหมยคุ้ยดูอีกรอบ แล้วหยิบองุ่นขึ้นมาพวงหนึ่ง "หยี~~ นี่มันขึ้นราหมดแล้ว จะกินได้ยังไง! จางข่าย ถ้านายตั้งใจมาเยี่ยมคนป่วยจริงๆ ก็ซื้อผลไม้ที่มันดีกว่านี้หน่อยสิ นายดูสิ ผลไม้ขึ้นราแบบนี้มันใช่ของที่เอามาให้คนป่วยกินเหรอ!"