บทที่ 287 เรื่องยังไม่จบ

"คุณหลิว คุณซื้อบ้านเก่าสกุลหน่าหลังนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ?" ในเวลานี้ คนที่อาสือพามา ได้โยนพวกคนที่เคยยึดครองบ้านเก่าสกุลหน่าออกไปจนหมดแล้ว แม้แต่ข้าวของเครื่องใช้ ก็ถูกคนของอาสือโยนออกมาเช่นกัน นี่ไงล่ะ เมื่อคนและข้าวของถูกเคลียร์ออกไปจนหมด หลิวอันผิงกับอาสือถึงได้มีเวลาเดินดูรอบๆ ภายในบ้านเก่าสกุลหน่าอย่างสบายอารมณ์

หลิวอันผิงหันไปมองอาสือ แล้วตอบกลั้วรอยยิ้ม "ประมาณหนึ่งสัปดาห์ก่อนน่ะ นายก็รู้ว่าฉันชอบบ้านซื่อเหอย่วน ยิ่งหลังใหญ่ฉันก็ยิ่งชอบ ตอนนั้นพอได้ยินว่าบ้านเก่าสกุลหน่าหลังนี้ใหญ่พอดู ฉันก็เลยสนใจขึ้นมาน่ะ"

อาสือย่อมรู้ดีว่าหลิวอันผิงชอบบ้านซื่อเหอย่วน บ้านซื่อเหอย่วนที่หลิวอันผิงไหว้วานให้เขาช่วยเป็นธุระจัดการซื้อให้ ก็มีตั้งห้าหกแห่งเข้าไปแล้ว มีทั้งหลังเล็กหลังใหญ่ปะปนกันไป และหลังที่ใหญ่ที่สุด ก็หนีไม่พ้นบ้านหมายเลขหกสิบหกในตรอกหนานหลัวกู่เซียง ส่วนบ้านเก่าสกุลหน่าที่อยู่ตรงหน้านี้ แม้จะเทียบกับบ้านหมายเลขหกสิบหกไม่ได้ แต่ก็มีขนาดใหญ่อย่างน้อยเกือบสองในสามของบ้านหลังนั้นเลยทีเดียว

"บ้านเก่าสกุลหน่าหลังนี้ เมื่อหลายปีก่อน นายท่านของผมก็เคยคิดอยากจะซื้อเก็บไว้เหมือนกันนะครับ แต่ต่อมาก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น นายท่านถึงได้ล้มเลิกความคิดนี้ไป ตอนนี้ก็เลยเสร็จคุณหลิวไปเลยครับ" อาสือมองหลิวอันผิงพร้อมรอยยิ้ม

หลิวอันผิงมองอาสือด้วยความประหลาดใจ หวงจินหลงก็เคยถูกใจบ้านเก่าสกุลหน่าหลังนี้ด้วยเหรอ? แล้วตอนนั้น ทำไมหวงจินหลงถึงไม่ยอมซื้อไว้ล่ะ? หรือว่าเกิดเหตุขัดข้องอะไรขึ้น หรือเป็นเพราะการจัดฉากของหูชุนอี้ ที่ทำให้แผนการของหวงจินหลงต้องพังทลายลง? หลิวอันผิงแอบครุ่นคิดอยู่ในใจ แต่ก็ไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงอะไรให้มากความ