บทที่ 108 ล้อกันเล่นหรือเปล่า?

เมื่อเผชิญกับคำถามที่ทิ่มแทงหัวใจจาก หลี่หรงหรง ทั้ง หลี่ฝู และ หลี่หรงเสีย ต่อให้หน้าด้านแค่ไหน ก็ไม่กล้าสบตาเธอ ได้แต่ก้มหน้างุดด้วยความละอายใจ (หรืออาจจะกลัว เลี่ยวเทียนติง มากกว่า)

"ยังยืนบื้อกันทำไม? รีบไสหัวไปให้พ้นหน้าฉันเดี๋ยวนี้! ไปให้ไกลตีนที่สุด!"

เลี่ยวเทียนติงตวาดลั่นจนสองพ่อลูกสะดุ้งโหยง รีบวิ่งหนีหางจุกตูดไปอย่างน่าสมเพช

แม้จะเป็นญาติสายเลือดเดียวกัน แต่เมื่อเรื่องราวมาถึงขั้นนี้ หลี่หรงหรงก็ไม่อาจทนเห็นหน้าพวกเขาได้อีก

"เทียนติง..." หลี่หรงหรงโผเข้ากอดเลี่ยวเทียนติง ร้องไห้สะอึกสะอื้นระบายความอัดอั้น