บทที่ 120 คำเตือนถึงเกามิ่น

ขณะที่ เหยา ลี่หมิ่น และ หยางเวยเวย กำลังเคลิ้มไปกับความเท่ของพี่ชายเพื่อน เสียงกรีดร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือดก็ดังขึ้น

"กรี๊ดดด..."

"ไอ้บ้านนอก! แกกล้าตบฉัน! แกกล้าตบฉันเหรอ?"

เกามิ่น กุมแก้มบวมเป่งด้วยความเจ็บปวด ไม่อยากจะเชื่อว่าชาวประมงจนๆ จะกล้าลงมือกับคุณหนูไฮโซอย่างเธอ

"ก็เธอเป็นคนบอกเอง... ตบละสามหมื่น ฉันจ่ายเงินแล้ว สินค้าก็ต้องส่งมอบสิ" เลี่ยวเทียนติง ตอบหน้าตาย น้ำเสียงเย็นชา