บทที่ 130 คุณคือหมอเทวดาคนนั้น?

เมื่อได้ยิน ลู่ อวิ๋นหลาน ดุเตือนสติ อู๋จวิน ที่กำลังคลุ้มคลั่งก็ค่อยๆ สงบลง เขาปล่อยมือจากคอเสื้อของ เลี่ยวเทียนติง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่ายอมจำนน

"ผมขอโทษ... ผมยอมรับผิดทุกอย่าง จะให้ผมคุกเข่ากราบคุณตอนนี้เลยก็ได้ แต่ขอร้องล่ะ... ช่วยชีวิตพ่อผมด้วย"

"คำพูดของผมยังศักดิ์สิทธิ์เสมอ... ถ้าคุณช่วยพ่อผมได้ ชีวิตของผมอู๋จวินคนนี้... ยกให้คุณเลย!"

เลี่ยวเทียนติงมองดูแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของอู๋จวินแล้วก็รู้สึกสะเทือนใจ

อย่างน้อยที่สุด ความกตัญญูที่อู๋จวินแสดงออกมา ก็ทำให้เลี่ยวเทียนติงรู้สึกนับถือในตัวลูกผู้ชายคนนี้อยู่บ้าง