บทที่ 158 ผู้กำหนดกฎเกณฑ์

"หอมจริงๆ ไม่นึกเลยว่าเนื้องูจะอร่อยขนาดนี้"

หวังรุ่ย เคี้ยวตุ้ยๆ อย่างเอร็ดอร่อย ลืมรักษาภาพพจน์นายกเทศมนตรีผู้สง่างามไปจนหมดสิ้น ริมฝีปากขาวเนียนเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบมัน

เลี่ยวเทียนติง นั่งมองดูหญิงงามกินอาหารอยู่บนพื้นหญ้า พลันภาพเหตุการณ์ตอนที่เขาใช้ปากดูดพิษงูออกจากหน้าอกของเธอก็ผุดขึ้นมาในหัว เลือดในกายเริ่มสูบฉีดแรงขึ้นจนร้อนรุ่ม

"เทียนติง เป็นอะไรไป? ทำไมหน้าแดงขนาดนั้น?" เสียงของหวังรุ่ยดังขึ้นข้างหู ปลุกเขาจากภวังค์

เลี่ยวเทียนติงสะดุ้งโหยง รีบปฏิเสธพัลวัน