บทที่ 177 ถูกเหล่าคนดังรุมโจมตี

เลี่ยวเทียนติง เองก็คาดไม่ถึงว่า ตนเองจะทำให้แม่สาวน้อยจอมเขมือบคนนี้ถึงกับร้องไห้เพราะความหิวได้จริงๆ

เขามันประเภทแพ้น้ำตาผู้หญิงเสียด้วยสิ ยิ่ง เจียงล่าเหมย เป็นเด็กสาวที่ดูน่ารักน่าเอ็นดูขนาดนี้ เขาก็ยิ่งรู้สึกสงสารจับใจ

"อาจารย์นางฟ้าของศิษย์ ศิษย์ผิดไปแล้วครับ เอาอย่างนี้ดีไหม? แค่อาจารย์หยุดร้องไห้ พรุ่งนี้ผมจะชดเชยให้ชุดใหญ่ รับรองว่าจะมีแต่อาหารที่รสชาติเด็ดที่สุดในโลกมาถวายเลย" เลี่ยวเทียนติงรีบปลอบ

"คุณลุง พูดจริงนะ นายไม่ได้หลอกฉันใช่ไหม? ฉันอยากกินหอยนางรมตัวอ้วนๆ ต้องไม่เล็กกว่าที่เจ้าเฮยจื่อกินนะ แล้วก็หอยสังข์ตัวเท่ากำปั้นนาย แล้วก็ปูม้าด้วย ฉันต้องได้กินทั้งหมดเลย!"

แม้ใบหน้าเนียนใสจะยังมีคราบน้ำตาหลงเหลืออยู่ แต่ดวงตากลมโตของเจียงล่าเหมยกลับเป็นประกายด้วยความคาดหวัง