บทที่ 196 อนาคตแกจะหาเมียไม่ได้

ภายในใจของ หยางเวย ตอนนี้แม้จะเดือดดาลจนถึงขีดสุด แต่เขาก็ต้องข่มอารมณ์ไว้ แล้วแสร้งทำเป็นดีอกดีใจเข้ามาทักทาย เลี่ยวเทียนติง

หลังจากทุกคนทักทายกันพอเป็นพิธี ก็พากันนั่งลงและเริ่มพูดคุยสัพเพเหระ

"เลี่ยวเทียนติง อาการป่วยของนายก็หายดีแล้ว ควรจะวางแผนชีวิตในวันข้างหน้าได้แล้วนะ"

"ความจริงฉันล่ะเสียดายแทนนายจริงๆ ตอนนั้นนายเรียนเก่งขนาดนั้น ถ้าได้เข้ามหาวิทยาลัยเหมือนพวกเรา ตอนนี้คงหางานดีๆ ทำได้ไม่ยาก"

"ว่าแต่ ตอนนี้นายทำงานอะไรอยู่ล่ะ?" หยางเวยแสร้งถามด้วยน้ำเสียงแสดงความห่วงใย