บทที่ 208 ความรักลึกซึ้งของแม่ลูก

"พี่ต้าไห่ ดูนั่นสิ! มีเรือลำใหญ่จอดอยู่ที่ท่าเรือของหมู่บ้านเราด้วย น่าจะใหญ่พอๆ กับเรือของพวกเราเลยนะ"

"ดูเหมือนจะเป็นเรือประมงลำใหม่เอี่ยมด้วยซ้ำ ดีกว่าเรือประมงเก่าคร่ำคร่าอายุหลายสิบปีของพวกเราเยอะเลยล่ะ"

"หมู่บ้านเราไปเอาเรือประมงลำใหญ่ขนาดนี้มาจากไหนกัน? แล้วทำไมถึงมาจอดเทียบท่าที่หมู่บ้านเราได้ล่ะ?"

"จะไปยากอะไร ในหมู่บ้านเรา คนที่มีปัญญาเช่าเรือลำใหญ่ขนาดนี้ได้ ก็คงมีแต่ เลี่ยวซิงข่าย ลูกชายของ เลี่ยวหม่านชาง นั่นแหละ"

"ไอ้เด็กเวรนั่นคงจมูกไวได้กลิ่นคาวปลาแล้วล่ะสิ คงรู้ว่าพวกเรากำลังจะกลับมา เลยมาจอดเรือรอรับซื้อปลาดาบที่พวกเราหามาได้ในรอบนี้แน่ๆ"