บทที่ 213 ครอบครัวที่กำลังได้ใจจนลืมตัว

ณ บ้านของ เลี่ยวหม่านชาง เมื่อ เลี่ยวซิงข่าย รู้ว่า ต่งรั่วอวิ๋น ไม่ได้ถือมีดไล่ตามมาแล้ว เขาก็อารมณ์ดีขึ้นมาก ประจวบเหมาะกับที่ หวังซิ่วอวิ๋น ผู้เป็นแม่เพิ่งทำอาหารเช้าเสร็จ เขาจึงนั่งจิบเหล้าสบายใจเฉิบอยู่กับพ่อ

"พ่อรอดูได้เลย ครั้งนี้แหละ เราจะคิดบัญชีทั้งต้นทั้งดอกกับไอ้เด็กเวร เลี่ยวเทียนติง ให้สาสม ผมจะทำให้มันรู้ซึ้งถึงคำว่านรกมีจริง"

"อย่าคิดว่ามีเงินติดตัวนิดหน่อยแล้วจะมากำแหงข้ามหัวพ่อลูกอย่างเราได้ ถ้าเทียบชั้นกับครอบครัวเราแล้ว เลี่ยวเทียนติงมันก็มีค่าแค่เป็นขี้ข้าถือรองเท้าให้พวกเราเท่านั้นแหละ" พูดจบ เลี่ยวซิงข่ายก็ยกจอกเหล้าตรงหน้าขึ้นกระดกรวดเดียวจนหมด

เลี่ยวหม่านชางรีบรินเหล้าเติมให้ลูกชายพลางเอ่ยเตือน

"ซิงข่าย พ่อขอเตือนแกไว้ก่อนนะ อย่าประมาทเด็ดขาด ที่พวกเราพลาดท่าให้ไอ้เด็กเวรนั่นถึงสองครั้งสองครา ก็เพราะเราประมาทเกินไป ไอ้เด็กนั่นมันไม่ได้จัดการง่ายอย่างที่คิดหรอก"