บทที่ 224 เลี่ยวซิงข่ายหน้ามืดตามัว

บริเวณหน้าประตูร้านกาแฟ เลี่ยวซิงข่าย โค้งคำนับส่งนักต้มตุ๋นแซ่จางขึ้นรถอย่างนอบน้อม

"น้องชาย งั้นเราก็ตกลงกันตามสัญญานะ นายมีหน้าที่รวบรวมปลาทะเลให้ฉัน พอของมาถึงท่าเรือเมื่อไหร่ พี่ชายก็โอนเงินให้ทันที" นักต้มตุ๋นแซ่จางกล่าวย้ำด้วยรอยยิ้ม

"พี่ชายวางใจได้เลยครับ ให้เวลาผมสองวัน จากตอนนี้ไปจนถึงเย็นพรุ่งนี้ น้องชายคนนี้จะรวบรวมปลาดาบมาให้ได้อย่างน้อยสามสิบตันเลยครับ ถ้าผม เลี่ยวซิงข่าย ทำไม่ได้อย่างที่พูด ผมก็จะไม่ขออยู่ในวงการนี้อีกต่อไป" เลี่ยวซิงข่ายตบหน้าอกรับประกันอย่างหนักแน่น

"น้องชาย ได้ยินนายพูดแบบนี้ พี่ชายก็เบาใจแล้ว ถ้าปลาของนายล็อตนี้ไม่มีปัญหาเรื่องคุณภาพ อนาคตธุรกิจกว้านซื้อปลาทะเลในจังหวัดหลินไห่ พี่ชายก็จะยกให้นายจัดการทั้งหมดเลย" นักต้มตุ๋นแซ่จางให้คำมั่นพร้อมรอยยิ้ม

เลี่ยวซิงข่ายยืนยิ้มกริ่มอย่างมีความสุข มองส่งรถเบนท์ลีย์ของนักต้มตุ๋นแซ่จางจนลับสายตา