บทที่ 230 ฉันสั่งให้แกมาแอบฟังฉันงั้นเหรอ?

"หลักฐาน! หลักฐาน! เอ้อร์ไล้จื่อ แกช่วยฉันคิดหน่อยสิ ว่ามีหลักฐานอะไรที่มัดตัวได้บ้าง ว่าไอ้เด็กเวร เลี่ยวเทียนติง กับไอ้สิบแปดมงกุฎแซ่จางนั่นมันร่วมมือกัน!" เลี่ยวซิงข่าย หันไปถามอย่างร้อนรน

"หลักฐานเหรอพี่? ตอนนี้หลักฐานเดียวที่เรามี ก็คือการที่เลี่ยวเทียนติงไปกินข้าวกับไอ้สิบแปดมงกุฎแซ่จางนั่น อ้อ! ใช่แล้วพี่ เรามีคลิปเสียงสนทนาของพวกมันด้วยนี่นา!" เอ้อร์ไล้จื่อโพล่งขึ้นมา

"จริงด้วย! เรามีคลิปเสียงที่ดักฟังพวกมันคุยกันนี่นา คลิปเสียงนั่นยังอยู่ในรถ เอ้อร์ไล้จื่อ แกรีบไปเอามาเปิดให้คุณตำรวจฟังเดี๋ยวนี้เลย!"

เมื่อได้รับคำสั่ง เอ้อร์ไล้จื่อก็รีบวิ่งกระหืดกระหอบกลับไปที่รถ เพื่อหยิบเครื่องบันทึกเสียงที่ใช้ดักฟังมา

สิบกว่านาทีต่อมา ผู้กำกับอู๋ก็เดินกลับมาหาเลี่ยวซิงข่ายพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า