บทที่ 108: การฝึกฝนอย่างไม่ลดละทั้งวันทั้งคืน ก็เพื่อความสมบูรณ์แบบในวินาทีนี้

หัวหน้าหลินก็นั่งไม่ติดเช่นกัน สวี่ชิวเลือกตำแหน่งที่อยู่เหนือรูหูชั้นนอก 6 เซนติเมตร, เขากรีดเป็นเส้นตรงลงไปที่นี่, ใต้ชั้นผิวหนังที่บางกรอบ, ก็หยุดลงพอดีที่เหนือหลอดเลือดเพียงเสี้ยวเดียว! และรอยกรีด, ก็ไปตามแนวของหลอดเลือดแดงขมับชั้นตื้นอย่างแม่นยำ!

แพทย์แผนกศัลยกรรมสมองทุกคนต่างก็ตกตะลึงไปตามๆ กัน แพทย์ทั่วไป, ที่เลือกใช้มักจะเป็นรอยกรีดรูปเกือกม้า, หรือรอยกรีดรูปโค้ง ข้อดีคือปลอดภัย, ข้อเสียคือแผลใหญ่, สร้างความเสียหายมาก ส่วนรอยกรีดที่ตามแนวหลอดเลือดแบบนี้, บาดแผลเล็กมาก, และแทบจะไม่เกิดภาวะหนังศีรษะตาย, แต่ในทางคลินิกมีคนใช้น้อยมาก เพราะว่าความยากสูงเกินไป! จะบอกว่านี่เป็นวิธีการกรีดเปิด, สู้บอกว่าเป็นโชว์ออฟเหมือนเดินบนเส้นลวดเสียยังจะดีกว่า! ยกเว้นแต่จะคุ้นเคยกับกายวิภาคของผู้ป่วยเป็นอย่างดี, และยังมีความสามารถในการควบคุมที่แม่นยำอย่างยิ่ง, มิเช่นนั้นไม่มีใครกล้าเสี่ยง

แต่ในตอนนี้ สวี่ชิวก็ได้แสดงการกรีดเปิดตามแนวหลอดเลือดที่ใกล้เคียงกับความสมบูรณ์แบบให้ทุกคนได้เห็น! หลังจากนั้น, เมื่อการผ่าตัดดำเนินต่อไป, ความตกตะลึงบนใบหน้าของหัวหน้าหลินไม่ลดลงกลับเพิ่มขึ้น เขาตระหนักได้ว่า, สิ่งที่สวี่ชิวจะทำ, คือการผ่าตัดบายพาสสองชั้นที่แม้แต่ในการผ่าตัดแบบผสมผสานก็มีคนลองทำน้อยคนนัก

การผ่าตัดอธิบายง่ายมาก เริ่มจากการบายพาสโดยตรงผ่านหลอดเลือดแดงขมับชั้นตื้นไปยังหลอดเลือดแดงสมองส่วนกลาง, สร้างช่องทางการไหลเวียนของเลือดอย่างรวดเร็ว, ปรับปรุงการไหลเวียนของเลือดในสมองทันที; หลังจากนั้น, ก็ทำการแปะเนื้อเยื่อหลายปัจจัยผ่านกล้ามเนื้อขมับ-เยื่อหุ้มสมองแข็ง-หลอดเลือดแดงเยื่อหุ้มสมองส่วนกลาง-เยื่อหุ้มกระดูกกะโหลกศีรษะไปพร้อมกัน, กระตุ้นให้เกิดการสร้างหลอดเลือดใหม่ในวงกว้าง, ทำให้การสร้างเส้นเลือดใหม่ดีขึ้น, ปรับปรุงการไหลเวียนของเลือดในสมองในวงกว้างยิ่งขึ้น แต่...พอจะลงมือทำจริงๆ, กลับมีจุดที่ยากนับไม่ถ้วน

เช่น, หลอดเลือดแดงขมับชั้นตื้นเปราะบางมาก, ตอนเชื่อมต่อจะทำให้ผนังหลอดเลือดแดงตายได้ง่าย เส้นผ่านศูนย์กลางของหลอดเลือดแดงสมองส่วนกลางเล็กเกินไป, อุดตันได้ง่าย และอื่นๆ... หัวหน้าหลินจ้องมองบริเวณผ่าตัดไม่วางตา, อยากจะดูว่าสวี่ชิวจะรับมืออย่างไร