บทที่ 1091 คนวางก้ามมีอยู่เกลื่อนตา แต่สวี่ชิวเป็นเพียงหนึ่งเดียวที่กลมกลืนกับธุลีดิน!

อย่างไรก็ตาม เขาไม่กล้าพูดออกมาตรงๆ

แม้ศาสตราจารย์หลินจะดีกับเขาพอสมควร แต่... เขารู้สถานะตัวเองดี!

แค่นักศึกษาปริญญาโทตัวเล็กๆ ย่อมไม่กล้าตั้งคำถามกับศาสตราจารย์สุ่มสี่สุ่มห้า!

แต่ศาสตราจารย์หลินกลับดูสบายๆ กว่ามาก

เขาชำเลืองมองหูชวน แล้วพูดว่า "เสี่ยวหู มีอะไรก็พูดมาตรงๆ เถอะ ออกมาข้างนอกแล้ว เห็นฉันเป็นแค่ตาแก่คนหนึ่งก็พอ"