บทที่ 1155 ต่อให้มีอิทธิฤทธิ์เทียมฟ้า ก็แตะต้องคนที่สวี่ชิวจะปกป้องไม่ได้!

สิ้นคำพูดนี้ บรรยากาศในห้องแล็บพลันหยุดชะงักลงถึงจุดเยือกแข็ง

รองศาสตราจารย์ที่ยืนอยู่ตรงข้ามเบิกตาแทบถลน

เขาจ้องมองหวางจวีถิง แววตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ...

เขาจินตนาการไม่ออกเลยว่า นี่คือคำพูดที่หลุดออกมาจากปากของ "มนุษย์"!

ใจคนล้วนทำด้วยเลือดเนื้อ... หรือว่าวินาทีที่หวางจวีถิงได้เป็นสมาชิกสภาวิชาการ เขาจะละทิ้งความเป็นมนุษย์ ตัดขาดจากพ่อแม่พี่น้องเข้าสู่ทางธรรมไปแล้ว?