บทที่ 1205 สมาชิกสภาวิชาการกระจอกๆ คิดว่าตัวเองไร้เทียมทานแล้วรึไง?

และเมื่อคำพูดนี้หลุดออกมา เจียงไห่จือและคนอื่นๆ ก็รู้กาลเทศะ หุบปากเงียบกริบ

บรรยากาศในช่วงครึ่งหลังของงานเลี้ยงจึงหม่นหมองลงอย่างเลี่ยงไม่ได้

เหล้ายังคงริน อาหารยังคงเสิร์ฟ แต่ไม่ว่าจะตอนชนแก้วหรือคีบอาหาร ความกระตือรือร้นก่อนหน้านี้หายไปหมดสิ้น เหลือเพียงความเสแสร้งที่ต่างคนต่างมีความคิดในใจ

แต่ถึงอย่างนั้น งานเลี้ยงต้อนรับนี้ก็จบลงได้อย่างสวยงาม

เมื่อคณะของมณฑลไป๋อวิ๋นจากไป ทันทีที่ประตูปิดลง ความสามัคคีจอมปลอมในห้องวีไอพีก็มลายหายไปทันที