บทที่ 126: เข็มบินทะลุหลอดเลือด! ทุกคนตกตะลึง

ยังไม่ทันที่สวี่ชิวจะตอบ เฉินเจียก็อธิบายต่อ “เรื่องแบบนี้ จริงๆ แล้วต้องการสถานที่ที่เป็นส่วนตัว ตอนนี้นายยังอยู่ที่ห้องทำงานรวม คนเยอะแยะตาแป๊ะไก่ เธอก็ย่อมไม่พูดอะไรมากอยู่แล้ว รอจนนายมีห้องทำงานส่วนตัวเมื่อไหร่ล่ะก็...อิอิ”

สวี่ชิวเข้าใจเรื่องนี้ดี แต่ว่า คำพูดของเฉินเจียก็มีความหมายเชิงหยอกล้ออยู่บ้าง เรื่องที่ผู้แทนยาอุทิศตัวเพื่อโปรโมตผลิตภัณฑ์นั้นไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ นั่นก็เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น อาชีพนี้ เนื่องจากการถูกทำให้เสื่อมเสียในละครทางการแพทย์และงานเขียนต่างๆ จึงเต็มไปด้วยอคติจากคนนอกวงการ ทว่าในความเป็นจริงแล้ว ผู้แทนยาตัวจริงส่วนใหญ่จบการศึกษาระดับปริญญาโทหรือปริญญาเอกสาขาเภสัชศาสตร์ ผู้แทนยาหญิงที่เป็นมืออาชีพ ไม่เคยต้องพึ่งพารูปลักษณ์หรือรูปร่างเลย เมื่อเทียบกับสิ่งเหล่านี้แล้ว ผลิตภัณฑ์ที่พวกเธอถือมานั้น มีแรงดึงดูดใจสูงกว่าคนธรรมดาๆ คนหนึ่งมากนัก หากสามารถนำยาที่ราคาถูก เห็นผลชัดเจน และมีผลข้างเคียงน้อยมาได้ เมื่อนำไปใช้ในทางคลินิกแล้ว ผลประโยชน์ที่นำมาสู่โรงพยาบาลและคนไข้ จะหาผู้หญิงคนหนึ่งมาเปรียบเทียบได้อย่างไร? ดังนั้น ผู้แทนยาจึงเป็นหนึ่งในอาชีพที่แพทย์ทางคลินิกต้องพึ่งพามากที่สุด แม้แต่แพทย์ทางคลินิกเอง ความเข้าใจในข้อบ่งใช้ เภสัชวิทยา กลไกการออกฤทธิ์ และผลข้างเคียงของยา ก็ไม่มีทางจะชัดเจนไปกว่าผู้แทนยาที่เป็นมืออาชีพได้ ตอนใช้ยา ฝ่ายนั้นมักจะให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์มากกว่าได้เสมอ แพทย์กับยาไม่เคยแยกจากกัน ผู้แทนยา ก็เป็นบทบาทหนึ่งที่ขาดไม่ได้ในระบบการแพทย์เช่นกัน ไม่ใช่แค่ตุ๊กตาหน้ารถที่เอาแต่ขายเนื้อหนังมังสา

“ถ้าเธอมาอีก ก็ให้เอาข้อมูลผลิตภัณฑ์วางไว้บนโต๊ะผมแล้วกัน” สวี่ชิวพูดขึ้น เขารู้สึกแปลกๆ อยู่บ้าง ที่แผนกฉุกเฉินนี้ เหนือเขายังมีผู้อำนวยการอย่างหวังผิงและเหอไห่อยู่ ทำไมจิ่งเจียฮุ่ยไม่ไปหาพวกเขา แต่กลับมาตอแยแพทย์ประจำบ้านตัวเล็กๆ อย่างเขากัน ต่อให้เขาจะพอมีชื่อเสียงอยู่บ้าง แต่อิทธิพลของเขาก็ยังห่างไกลจากระดับที่จะส่งผลต่อการตัดสินใจของฝ่ายเภสัชกรรมของโรงพยาบาลได้

...

ตี๊ด-หว่อ ตี๊ด-หว่อ!! ยังไม่ทันที่สวี่ชิวจะคิดอะไรออก เสียงรถพยาบาลที่ดังลั่นก็ทะลุผ่านหน้าต่างเข้ามาดังสะท้อนอยู่ในห้องทำงาน ในขณะเดียวกันโทรศัพท์ฉุกเฉินก็ดังขึ้น พยาบาลที่โถงก็เรียกอย่างเร่งด่วน