บทที่ 142: แผนการอันสร้างสรรค์ การผ่าตัดที่ซับซ้อนอย่างยิ่ง

“ถ้าเปลี่ยนมาทำการผ่าตัดสร้างอวัยวะใหม่โดยใช้แผ่นเนื้อเยื่อพร้อมผิวหนังจากกล้ามเนื้ออกมัดใหญ่ ความยุ่งยากซับซ้อนของการผ่าตัดจะเพิ่มขึ้นไปอีก! ก่อนหน้านี้ ผมคาดการณ์ไว้ที่ประมาณสิบชั่วโมง พอเปลี่ยนเป็นการสร้างอวัยวะใหม่ด้วยแผ่นเนื้อเยื่อ จะต้องทำแผ่นเนื้อเยื่อเฉพาะส่วน แถมยังต้องตกแต่งสร้างขึ้นมาใหม่ เวลาผ่าตัดจะยิ่งยาวนานขึ้น อาจจะถึงสิบสองชั่วโมง หรือมากกว่านั้น!”

ผู้อำนวยการโหวสูดหายใจเข้าลึกๆ การผ่าตัดกล่องเสียงออกทั้งหมด ความยากไม่ได้สูงเกินไป การผ่าตัดที่วางแผนไว้ก่อนหน้านี้ คือให้สวี่ชิวทำการตัดออก แล้วผู้อำนวยการโหวกับรองผู้อำนวยการอีกคนรับช่วงต่อการปลูกถ่ายกล่องเสียง ดังนั้น ความกดดันจึงไม่มากนัก

แต่ตอนนี้ พอเปลี่ยนเป็นการสร้างอวัยวะใหม่ด้วยแผ่นเนื้อเยื่อ ภายในแผนกหูคอจมูก ไม่มีแพทย์คนไหนทำได้! ผู้อำนวยการแผนกศัลยกรรมแผลไหม้เชี่ยวชาญการปลูกถ่ายแผ่นเนื้อเยื่อก็จริง แต่เขาก็ไม่รู้เรื่องการปลูกถ่ายกล่องเสียงเลยสักนิด... ดังนั้น นอกจากสวี่ชิวจะรับผิดชอบการผ่าตัดทั้งหมดที่ยาวนานกว่าสิบชั่วโมงนี้เอง มิฉะนั้น—ก็ยังคงไม่มีทางแก้

แต่... การมีสมาธิจดจ่ออย่างเต็มที่เป็นเวลาสิบชั่วโมง จะทำสำเร็จได้ง่ายๆ อย่างนั้นหรือ? คนธรรมดา แค่เรียนในห้องสี่สิบห้านาทีก็ยังอยู่ไม่ไหว และการผ่าตัดต้องใช้ทั้งพละกำลังและพลังจิตมากกว่าการเรียนหลายเท่า แถมยังไม่อนุญาตให้เกิดข้อผิดพลาดใดๆ ต้องรักษาความตึงเครียดของเส้นประสาทไว้เป็นสิบชั่วโมง ไม่ว่าใครมาก็ทนไม่ไหว

“หรือว่า...” ผู้อำนวยการโหวมองไปยังสวี่ชิว กำลังจะคิดยกเลิกการผ่าตัดครั้งนี้ แต่ ในวินาทีนี้ บนใบหน้าของสวี่ชิวกลับปรากฏรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้าของเขาไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย เขากล่าว “เตรียมการผ่าตัดเถอะครับ ผู้อำนวยการโหว”