บทที่ 148: เด็กหญิงผู้แปลกประหลาด ตกลงว่ามีปัญหาตรงไหนกันแน่?

คนอย่างสวี่ชิว หรือระดับรองผู้อำนวยการ ผู้อำนวยการ โดยทั่วไปแล้วจะไม่พักอยู่ใกล้โรงพยาบาลเกินไป เพราะการอยู่ใกล้ มีเรื่องอะไรในแผนก ก็จะนึกถึงเขาเป็นคนแรก ถ้าเป็นเช่นนั้น ก็จะสูญเสียเวลาพักผ่อนไป กลางดึกมีโทรศัพท์มาสายหนึ่งแล้วต้องรีบกลับไปแผนกฉุกเฉินเป็นเรื่องปกติธรรมดา นอกจากการสั่งคนได้แล้ว ก็ไม่ต่างอะไรกับแพทย์ประจำบ้านเลย

ไป๋ซีกะพริบตาโตๆ แล้วพยักหน้า “ใช่แล้ว อย่าไปเลย ฉันถึงกับไล่เพื่อนบ้านของนายไปอยู่ที่อื่น แล้วเตรียมจะย้ายเข้าไปอยู่ข้างๆ เองแล้วนะ...”

สวี่ชิวส่ายหน้า เขาไม่ได้กังวลว่าตัวเองจะถูกใช้งานเหมือนวัวเหมือนควาย พรสวรรค์ของสวี่ชิวโดดเด่นเกินไป ถึงขนาดที่โรงพยาบาลและแผนกอยากจะให้สวี่ชิวทำงานแค่วันละแปดชั่วโมง ผ่าตัดหนึ่งเคส เวลาที่เหลือก็ใช้บำรุงร่างกาย สำหรับโรงพยาบาลอันดับหนึ่งหลินไห่แล้ว ต่อให้สวี่ชิวไม่เข้าร่วมงานคลินิกหน้างาน แค่การมีอยู่ของเขา ก็เพียงพอที่จะสร้างชื่อเสียงให้โรงพยาบาลอันดับหนึ่งหลินไห่ได้แล้ว

“ดื้อด้านขนาดนี้เลยเหรอ ก็ได้นะ แต่ค่าเช่าที่นั่นก็แพงกว่าเยอะเลยนะ” ไป๋ซีกินไก่ตัดตอนพลางพูด

สวี่ชิวมีความมั่นใจมาก “เท่าไหร่?”