บทที่ 170: ความทะเยอทะยาน! โรงพยาบาลอันดับหนึ่งแห่งภาคใต้

บนโต๊ะของสวี่ชิวเต็มไปด้วยของขวัญต่างๆ นานา เกือบจะกองกันเป็นภูเขาลูกย่อมๆ มองแวบเดียว อย่างน้อยก็มีป้ายผ้าประกาศเกียรติคุณสองสามผืน ยังมีขนมขบเคี้ยวประเภทต่างๆ นม, ผลไม้ และอื่นๆ อีกมากมาย นี่ต้องเป็นที่รักของคนไข้ขนาดไหนกันนะ...

“ท่านผู้อำนวยการ”

“ท่านผู้อำนวยการหวัง ท่านมาแล้วเหรอครับ?”

ในห้องทำงาน เหล่าแพทย์แผนกฉุกเฉินเมื่อเห็นหวังเฉิงเต๋อเข้ามา ก็รีบลุกขึ้นยืน สีหน้าเคารพนับถืออย่างยิ่ง หวังเฉิงเต๋อพยักหน้าอย่างสบายๆ สายตาจับจ้องไปที่สวี่ชิว สีหน้าเปี่ยมด้วยความเมตตาอย่างยิ่ง “สวี่ชิว ครั้งนี้ต้องขอบใจเธอมากนะ!”

สวี่ชิวหันมามอง แล้วกล่าวอย่างใจเย็น “เป็นสิ่งที่ควรทำอยู่แล้วครับ” หวังเฉิงเต๋อยิ้มกริ่ม ยิ่งมองสวี่ชิวเขาก็ยิ่งพอใจ! ไม่เย่อหยิ่งไม่ถ่อมตน และไม่ทะนงตนในความสำเร็จ นี่แหละคือแพทย์ที่บริสุทธิ์อย่างแท้จริง!