บทที่ 192: เขาไม่ได้เห็นคู่ต่อสู้คนอื่นอยู่ในสายตาเลยสักนิด!

แต่สวี่ชิวกลับไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย ถอดถุงมือออกตามใจชอบ เดินออกไปข้างนอก แล้วกล่าว “ไปกันเถอะ พักสักสองสามชั่วโมง ตอนกลางคืนค่อยทำต่อ”

หลีเสวี่ย, อวิ๋นเหมย และคนอื่นๆ ลังเลอยู่บ้าง “หมอสวี่คะ คุณชำแหละมาสี่ชั่วโมงกว่าแล้ว หรือว่า... หรือว่าให้พวกเราทำต่อ?” การทดสอบการชำแหละครั้งนี้ เดิมทีก็ไม่ได้เตรียมไว้สำหรับคนคนเดียว การชำแหละยี่สิบชั่วโมง ทดสอบความสามารถในการชำแหละของทั้งทีม

ทีมอื่นๆ โดยพื้นฐานแล้วก็เปลี่ยนผู้ลงมีดหลักไปแล้วในหนึ่งถึงสองชั่วโมงแรก ในสนามก็มีเพียงสวี่ชิวที่ยืนหยัดมาสี่ชั่วโมงกว่า หลี่ว์เหมี่ยวเหมี่ยวก็ร้อนใจอยู่บ้าง พูดตามตรง ในตอนนี้เธออยากจะเห็นความสามารถของคนอื่นๆ ในทีมนี้มาก ถ้ามีสวี่ชิวมาอีกคน การทดสอบครั้งนี้ก็ไม่ต้องแข่งกันแล้ว ถ้าว่ากันด้วยความสามารถในการชำแหละ, ฝีมือการผ่าตัด โรงพยาบาลอันดับหนึ่งหลินไห่ต้องชนะอย่างไม่ต้องสงสัย!

“ถ้าพัก เวลาจะไม่ทันนะคะ!” หลี่ว์เหมี่ยวเหมี่ยวเอ่ยเตือน สวี่ชิวส่ายหน้า ปฏิเสธคำขอของหลีเสวี่ยและคนอื่นๆ ที่จะทำการชำแหละต่อ ความยากในการชำแหละศพร่างนี้สูงเกินไป ให้คนอื่นขึ้นไป เกรงว่าจะทำให้โครงสร้างทางกายวิภาคหลายอย่างเสียหาย นี่จะทำให้คะแนนลดลง! ยิ่งไปกว่านั้น— ตั้งแต่ตอนที่เขาตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งขันนี้ ก็ได้เตรียมพร้อมที่จะต่อสู้เพียงลำพังแล้ว คนอื่นๆ ก็เป็นเพียงแค่คนที่เขาลากมาเพื่อส่งมีดผ่าตัด, ตะโกน 666 เท่านั้น...

“ไปแล้ว กินข้าว”