บทที่ 195: ไร้เบาะแสโดยสิ้นเชิง โรคที่หายาก!

ฝ่ายจัดงานที่เป็นของรัฐบาล ปีนี้ไม่รู้ว่าคึกอะไรขึ้นมา ยกระดับความยากของการวินิจฉัยโรคขึ้นไปอีก การทดสอบนี้ในปีก่อนๆ โดยพื้นฐานแล้วก็คือการเลือกเอาเคสโรคที่ซับซ้อนและวินิจฉัยยากที่ได้ถูกตรวจสอบจนแน่ชัดแล้วในเมืองนี้ หรือในมณฑลนี้ มาเป็นโจทย์ข้อสอบ แม้ว่าเคสเหล่านี้จะซับซ้อน แต่ท้ายที่สุดก็ยังมีร่องรอยให้สืบเสาะได้ และก็เคยถูกแพทย์พิชิตมาแล้ว

ทว่า ปีนี้ฝ่ายจัดงานกลับล้มเลิกคลังเคสของปีก่อนๆ ไปโดยตรง ยกเลิกสิทธิ์ในการตั้งชื่อของแต่ละพื้นที่ แต่กลับ... สุ่มโดยตรงจากคนไข้ที่กำลังรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลอย่างเซี่ยเหอ, หัวซี, ฉีหลู่ และอื่นๆ เลือกลุ่มที่ยากที่สุดมา จัดสรรไปยังแต่ละมณฑลเพื่อเป็นโจทย์ข้อสอบ!

ความยากระดับนี้ก็ไม่ใช่สูงธรรมดาแล้ว คนไข้ของโรงพยาบาลเซี่ยเหอ มักจะเป็นคนที่ไปหาหมอมาทั่วทั้งโรงพยาบาลในมณฑลและเมืองแล้ว ก็ยังไม่ได้ผล สุดท้ายถึงได้เลือกไปยังสถานที่สองสามแห่งที่ได้รับการขนานนามว่า “ยมบาลจะเอาชีวิตเจ้าในยามสาม โรงพยาบาลเซี่ยเหอจะยื้อเจ้าไว้ถึงยามห้า” พวกเขาอาจจะเคยผ่านการประชุมปรึกษาหารือทั้งโรงพยาบาลมาแล้วหลายครั้ง ผ่านมือผู้อำนวยการแพทย์ชั้นนำนับไม่ถ้วน สุดท้ายถึงจะสามารถยืนยันสาเหตุของโรคได้อย่างหวุดหวิด... ตอนนี้กลับมาต้องการให้แพทย์กลุ่มหนึ่งที่อายุต่ำกว่าสามสิบปีมาไขปริศนาของโรค! ต่อให้คนเหล่านี้จะอัจฉริยะแค่ไหน เกรงว่าก็ยากที่จะทำได้

ก็เพราะเหตุนี้ ฝ่ายจัดงานจึงได้เพิ่มวิธีการให้คะแนนแบบใหม่ขึ้นมาเป็นพิเศษ ให้คะแนนตามขั้นตอน! นั่นคือ กระบวนการวินิจฉัยที่ผู้เข้าทดสอบให้มาสอดคล้องกับของเหล่าผู้อำนวยการแพทย์ ก็จะให้คะแนนที่สอดคล้องกัน แบบนี้ ต่อให้สุดท้ายจะไม่ได้วินิจฉัยสาเหตุของโรคออกมา ก็ยังสามารถตัดสินระดับความสามารถของแพทย์แต่ละคนได้

...