บทที่ 197: จบสิ้นแล้ว การวินิจฉัยของสวี่ชิวผิดทั้งหมด!

ข้างบนไม่ได้กล่าวถึงโรคคอตีบเลยแม้แต่น้อย ไม่เพียงแค่นั้น ยังลากไปถึงโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว ยังมีโรคภูมิคุ้มกันที่ไม่มีที่มาที่ไปอีกเหรอ?

“นี่มันการวินิจฉัยอะไรกัน!” หัวหน้าผู้คุมสอบด่าอย่างผิดหวัง เหลือบมองหมายเลขกระดาษคำตอบแวบหนึ่ง สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไป หมายเลขเจ็ด... ทีมที่สวี่ชิวอยู่! นี่มันล้อเล่นกันชัดๆ โรคคอตีบคือโจทย์แจกคะแนน ไม่เดาโรคคอตีบ คะแนนฟรีๆ ก็โยนทิ้งไปแบบนี้เหรอ?

ชิวชิ่งเหวินเห็นสีหน้าของหัวหน้าผู้คุมสอบไม่ค่อยดี ก็โน้มตัวเข้าไปดูแวบหนึ่ง ก็ขมวดคิ้วขึ้นมา แล้วกล่าว “สวี่ชิวนี่ทำตัวอวดฉลาดเกินไปแล้ว—เขาคิดว่าโรคคอตีบจะไม่ถูกส่งมาทดสอบ ก็เลยไม่เขียนโรคคอตีบงั้นเหรอ?”

หัวหน้าผู้คุมสอบไม่ได้พูดอะไร เห็นได้ชัดว่ายังไม่สามารถตัดโรคคอตีบออกไปได้นี่นา สวี่ชิวไม่ได้เขียนการวินิจฉัยเบื้องต้นนี้ลงไป นอกจากข้อสันนิษฐานของชิวชิ่งเหวินแล้ว ยังมีคำอธิบายอื่นอีกเหรอ? หรือว่าสวี่ชิวจะสามารถปฏิเสธโรคคอตีบได้ในแวบเดียวจริงๆ? ขนาดผู้อำนวยการเซี่ยเหอยังทำไม่ได้เลย!

หัวหน้าผู้คุมสอบทำหน้าเคร่งขรึม “รายการตรวจอื่นๆ ก็ผิดเหมือนกัน มีแค่ผลตรวจความสมบูรณ์ของเม็ดเลือดที่เดาถูก” เขาถอนหายใจเฮือกหนึ่ง สุดท้ายก็ยังประเมินสวี่ชิวสูงเกินไป...