บทที่ 201: หมอคนอื่นไม่มีความสามารถนี้ แต่ผมทำได้

ในห้องประชุมของโรงพยาบาลเซี่ยเหอ หลายคนก็ขมวดคิ้วเช่นกัน เห็นได้ชัดว่า พวกเขาก็พบข้อสงสัยอย่างหนึ่ง

ผู้อำนวยการเซี่ยหันกลับไปมองแวบหนึ่ง ก็พบว่าเสี่ยวถงจากแผนกโรคติดเชื้อก็กำลังย่นจมูก พลิกดูรายงานการเจาะเลือด, การเพาะเชื้อแบคทีเรีย และอื่นๆ บนโต๊ะ สีหน้ายิ่งงุนงงมากขึ้น เขาเรียกถงเนี่ยนเจินขึ้นมา แล้วกล่าว “เธอลุกขึ้นพูดสิ”

ถงเนี่ยนเจินจัดแฟ้มประวัติข้างๆ ตัว ลุกขึ้นยืน มองสวี่ชิวในหน้าจอ แล้วกล่าวอย่างจริงจัง “หมอสวี่คะ คุณคิดว่านี่คือโรคกระดูกอ่อนอักเสบกลับเป็นซ้ำ แต่ว่า ไม่ว่าจะเป็นโรงพยาบาลอื่น หรือโรงพยาบาลเซี่ยเหอของพวกเรา ก็ได้ทำการเพาะเชื้อแบคทีเรียให้คนไข้มาแล้วหลายครั้ง นอกจากนี้พวกเรายังเคยใช้วิธีการรักษาด้วยยาปฏิชีวนะครอบคลุมแล้ว แต่ผลลัพธ์ก็ไม่ดี...”

สวี่ชิวดูเหมือนจะคาดไว้แล้วว่าอีกฝ่ายจะมีคำถามเช่นนี้ กล่าวอย่างสงบ “เพราะว่าไม่มีการติดเชื้อแบคทีเรียเลยสักนิดครับ”

“ไม่มี? ได้ยังไงกัน...” ถงเนี่ยนเจินก้มหน้าลง พึมพำ สมองของเธอก็กำลังทำงานอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้น ดวงตาของเธอก็เป็นประกาย เงยหน้าขึ้นพรวด “ความหมายของคุณคือ... การอักเสบชนิดปลอดเชื้อ?!”