บทที่ 209: ทางตัน ปมปัญหาการผ่าตัดที่ไม่อาจแก้ไขได้!

ความผิดปกติชนิดแฝดสยามที่ศีรษะติดกันในทางการแพทย์นั้นหาได้ยากอย่างยิ่ง อัตราการเกิดในทารกแรกเกิดอยู่ที่ประมาณศูนย์จุดหกต่อล้านคน ก็เพราะว่ามีเคสน้อยเกินไป การวิจัยเกี่ยวกับบันทึกและการรักษาภาวะกะโหลกศีรษะเชื่อมติดกันทั้งในและต่างประเทศจึงมีน้อยมาก การจำแนกประเภทก็หยาบมาก แบ่งเพียงแค่การเชื่อมติดกันบางส่วนและทั้งหมดเท่านั้น

การเชื่อมติดกันบางส่วนก็คือการเชื่อมต่อกันเพียงแค่ผิวหนัง, กะโหลกศีรษะ และเยื่อดูรา การแยกแบบนี้จริงๆ แล้วง่ายมาก เนื้อเยื่อสมองของคนทั้งสองต่างก็พัฒนาอย่างอิสระ ไม่ส่งผลกระทบต่อกัน เลื่อยกระดูกออกโดยตรงก็พอแล้ว ในภายหลังก็ใช้วัสดุเทียมมาเติมเต็ม พอเจริญเติบโตดีแล้ว นอกจากบริเวณนั้นจะไม่มีผมขึ้น โดยพื้นฐานแล้วก็ไม่ต่างอะไรกับคนปกติ

แต่ที่แย่ก็คือ สองพี่น้องซือผิงและซืออันเป็นการเชื่อมติดกันโดยสมบูรณ์ การจ่ายเลือดใต้เยื่อดูราและเนื้อเยื่อสมองของพวกเขาเชื่อมติดกัน แอ่งเลือดดำซาจิตทัลยิ่งใช้ร่วมกัน แม้ว่าการตรวจ MRI จะแสดงให้เห็นว่าเนื้อเยื่อสมองของคนทั้งสองไม่ได้เชื่อมติดกัน แต่ข้อมูลที่ได้จากการฉีดสีหลอดเลือดสมองกลับไม่น่ามองในแง่ดีนัก หลอดเลือดแดงและดำในสมองของฝาแฝดคู่นี้มีการจ่ายเลือดไขว้กัน! แบบจำลองสามมิติยิ่งแสดงให้เห็นชัดเจนยิ่งขึ้น—โครงสร้างทางกายวิภาคของแอ่งเลือดดำซาจิตทัลบนเชื่อมติดกัน! และในทางคลินิก ยังไม่เคยมีกรณีตัวอย่างของการแยกความผิดปกติชนิดแฝดสยามที่ใช้แอ่งเลือดดำซาจิตทัลร่วมกันมาก่อน...

เกาเติงกุ้ยถอนหายใจ “คู่นี้เพิ่งจะคลอดได้ไม่นานก็ถูกส่งมาที่โรงพยาบาลเรา ตอนนั้นพวกเราได้จัดตั้งทีมแพทย์กว่าสามสิบคน ศัลยกรรมสมอง, ศัลยกรรมตกแต่ง, วิสัญญี, รังสีวินิจฉัยทางระบบประสาท, ไอซียูทารกแรกเกิด และอื่นๆ ต่างก็เข้าร่วมการอภิปรายแผนการผ่าตัด ก่อนหน้านี้ พวกเราได้ลองทำการเตรียมการก่อนผ่าตัดไปแล้ว”

สวี่ชิวพยักหน้า ก็จริง ทางฝั่งเมืองจิ้งไห่ได้ทำงานไปเยอะมากแล้ว การแยกกะโหลกศีรษะ ไม่ใช่แค่การลงมีดทีเดียว แล้วก็จะหายป่วยทันที มันเหมือนกับการวิ่งมาราธอน ใช้เวลายาวนาน ช่วงเวลาก็ยาวมาก การผ่าตัดจำเป็นต้องทำเป็นระยะๆ ค่อยๆ ทำการลอกแยกทีละขั้นตอน