บทที่ 224: ฉันเชื่อ! เพราะว่าเขาคือสวี่ชิว!

ในห้องผู้ป่วยเดี่ยว ตู้หลิงหลิงค่อนข้างจะไร้ความเกรงกลัวอยู่บ้าง ส่วนสวี่ชิวก็จ้องมองอย่างตั้งใจ

ตู้หลิงหลิงแอบคิดในใจว่าถุงน่องสีดำเป็นอาวุธสังหารชายหนุ่มจริงๆ แต่กลับเห็นสวี่ชิวส่ายหน้า แล้วกล่าว “ขาสองข้างไม่มีอาการบวมบุ๋ม เคลื่อนไหวได้คล่องแคล่ว ไม่มีรูปร่างผิดปกติ...”

“...”

“ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่เรื่องนี้” ตู้หลิงหลิงฉีกถุงน่องที่พิมพ์ตัวอักษร “Balenciaga” ต่อหน้าสวี่ชิว บนต้นขาที่โค้งมนสวยงาม มีรอยแผลเป็นอยู่เป็นหย่อมๆ

สวี่ชิวพลันนึกถึงเมื่อวานขึ้นมาทันที ตอนนั้นที่ตรวจร่างกาย หน้าท้องของอีกฝ่ายก็มีรอยแผลเป็นอยู่ประปรายสองสามแห่ง “ภาวะผิวหนังเกิดคีลอยด์ง่าย?”