บทที่ 227: ค่ำคืนนี้บุรุษนิ่งงัน สตรีนร่ำไห้

“ยังสามารถร่นเข้ามาได้อีกหน่อยครับ” ทิศทางการวิจัยในชาติก่อนของสวี่ชิวก็คือการปลูกถ่ายหัวใจและปอด ส่วนหลอดเลือดขนาดเล็ก ก็ส่วนใหญ่จะใช้ในการสวนหัวใจ ถ้าไม่ใช่เพราะเปิดโปรแกรมโกง เชี่ยวชาญการผ่าตัดมากเกินไปแล้ว ตอนนี้เขาอาจจะกำลังทุ่มเทให้กับการวิจัยหลอดเลือดขนาดเล็กอยู่ก็ได้

“ยังร่นได้อีกเหรอ?” ผู้อำนวยการเจิ้งเบิกตากว้าง กล่าวอย่างตื่นเต้น “หลอดเลือดเทียมเป็นวัสดุสิ้นเปลืองมูลค่าสูงในการปลูกถ่ายของแผนกศัลยกรรมหัวใจและหลอดเลือดของพวกเรา ปริมาณการใช้ในประเทศน่าทึ่งมาก ครั้งหนึ่งเคย chiếmถึงร้อยละสิบของปริมาณการใช้หลอดเลือดเทียมของโลก อย่างโรงพยาบาลอันดับหนึ่งหลินไห่ของพวกเรา ขนาดของแผนกศัลยกรรมหัวใจก็ไม่ได้ใหญ่เป็นพิเศษ ปีหนึ่งก็ใช้ประมาณพันกว่าเส้น โรงพยาบาลเฉพาะทางด้านศัลยกรรมหัวใจบางแห่ง ปีหนึ่งสามารถทำการผ่าตัดปลูกถ่ายหลอดเลือดเทียมได้สามสี่พันเคส

แต่ ปัจจุบันในตลาดหลอดเลือดเทียมทั่วโลกและในต้าเซี่ย บริษัท Maquet ของประเทศกระดูกครองส่วนแบ่งร้อยละเจ็ดสิบ, Terumo ของญี่ปุ่นร้อยละยี่สิบ, อีกหนึ่งส่วนที่เหลือถูกบริษัทของอเมริกาแบ่งกันไป... ประเทศของเรามีปริมาณการใช้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก แต่กลับทำได้เพียงพึ่งพาการนำเข้า หลอดเลือดเทียมธรรมดาเส้นหนึ่ง ตกถึงหัวคนไข้ก็สามสี่หมื่น! ถ้าสามารถทลายเขตหวงห้ามหกมิลลิเมตรได้ พวกเราก็จะมีอำนาจต่อรองอย่างแท้จริง...”

ผู้อำนวยการเจิ้งใฝ่ฝันถึงวินาทีนั้นอย่างหาที่เปรียบมิได้ บนโต๊ะเจรจา สถานะของทั้งสองฝ่ายไม่เท่าเทียมกัน ก็ไม่มีทางที่จะมีการเจรจาที่แท้จริงได้ แต่ ถ้าหากต้าเซี่ยมีหลอดเลือดเทียมขนาดต่ำกว่าหกมิลลิเมตร นี่จะกลายเป็นไพ่ตายที่ใหญ่ที่สุดของต้าเซี่ย พ่อค้าต่างชาติก็จะไม่กล้าตั้งราคาสูงลิ่วแล้ว

“ท่านผู้อำนวยการเจิ้งครับ ความคืบหน้าการวิจัย, ข้อมูลที่เกี่ยวข้อง...”