บทที่ 279: เขตหวงห้ามของหลอดเลือดเทียมขนาดเล็ก! และหนทางสู่การพิชิต!

ผู้ป่วยในห้องตรวจต่างก็ตกใจไปตามๆ กัน เหอไห่, โจวฮว๋า และคนอื่นๆ หันมามองพร้อมกัน และเพิ่มความระมัดระวังขึ้น เมื่อเทียบกันแล้ว สวี่ชิวกลับสงบนิ่งกว่ามาก เขาเห็นหลัวตี๋จู่ๆ ก็กุมศีรษะ ขยี้ตาอย่างแรง แล้วก็กะพริบตาถี่ๆ ด้วยความตื่นตระหนก ในใจก็พอจะคาดเดาได้คร่าวๆ จึงเอ่ยถาม “มองไม่เห็นเหรอ?”

น้ำเสียงนี้ราวกับแสงสว่างในความมืดมิด มอบความหวังให้กับหลัวตี๋ที่กำลังหวาดกลัวในทันที เขาราวกับคว้าฟางเส้นสุดท้ายไว้ได้ ตะโกนออกมาด้วยลำคอที่แห้งผาก “ใช่ ใช่! หมอสวี่ ผมมองไม่เห็นแล้ว ผมมองอะไรไม่เห็นเลย!”

ทุกคนต่างก็อึ้งไป เมื่อครู่หลัวตี๋ยังดีๆ อยู่เลย ทำไมจู่ๆ ถึงมองไม่เห็นแล้ว! เหอไห่และคนอื่นๆ ก็มีสีหน้าสงสัยเช่นกัน พวกเขานึกไม่ออกว่า นอกจากอาการบาดเจ็บภายนอกแล้ว ยังมีอะไรอีกที่สามารถทำให้ผู้ป่วยตาบอดได้ในชั่วพริบตา

ความคิดของสวี่ชิวหมุนเวียนอย่างรวดเร็ว อาการตื่นตัว, การมองเห็นลดลงจนถึงขั้นตาบอด นี่ล้วนเป็นอาการของพิษจากก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ นอกจากนี้ อาการและอาการแสดงของผู้ป่วยก็ยังสอดคล้องกับโรคไข้สมองอักเสบเจอีอีกด้วย

“ใจเย็นๆ ไม่ต้องเกร็ง” สวี่ชิวลุกขึ้นยืน พร้อมกับสวมถุงมือและปลอบโยนผู้ป่วยไปในเวลาเดียวกัน “ครับ ผมไม่เกร็ง ผมไม่เกร็ง…” หลัวตี๋ตัวสั่นเป็นเจ้าเข้า ดวงตาเบิกกว้าง แต่กลับไม่รู้สึกถึงแสงสว่างแม้แต่น้อย