บทที่ 298: พิธีมอบรางวัลเชิดชูเกียรติของโรงพยาบาลอันดับหนึ่งหลินไห่ และสวี่ชิวผู้กวาดรางวัลอย่างบ้าคลั่ง!

สถาบันกวดวิชาสอบเข้าจำนวนมาก ได้สอบถามเข้ามาเพื่อขอเข้าพบ โดยพื้นฐานแล้วล้วนหวังว่าสวี่ชิวจะมาเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับสถาบันของตน ราคาที่เสนอก็น่าดึงดูดใจอย่างยิ่ง ต่ำสุดก็มีสองล้านกว่าหยวน บริษัทที่ให้สูงสุด นอกจากค่าลิขสิทธิ์พรีเซนเตอร์แบบผูกขาดครั้งเดียวแล้ว ยังมีส่วนแบ่งกำไรจากการเติบโตเพิ่มเติมในแต่ละคอร์สอีกด้วย…

วิชาการเมือง ภาษาอังกฤษ และวิชาแพทย์แผนตะวันตก ทั้งสามวิชานี้ไม่เคยมีใครได้คะแนนเต็มมาก่อน 90 คะแนนก็เพียงพอที่จะเป็นเทพในสถาบันกวดวิชาทุกแห่งแล้ว ไม่ต้องพูดถึงเทพแห่งการเรียนที่คว้าคะแนนรวม 500 คะแนน… นี่ต่างหากคือเทพแห่งการสอบเข้า ป.โท ตัวจริง!

นอกจากนี้ ยังมีนักเรียนและคนหนุ่มสาวจำนวนมากที่เดินทางมาท่องเที่ยวและเช็กอิน ข้างรูปถ่ายประชาสัมพันธ์ของสวี่ชิวที่ประตูโรงพยาบาลอันดับหนึ่งหลินไห่ ก็ได้กลายเป็น “จุดขอพรเทพแห่งการสอบ” ที่เป็นปรากฏการณ์ไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม บุคคลที่เป็นศูนย์กลางของเหตุการณ์อย่างสวี่ชิว กลับไม่รู้สึกอะไรกับทุกสิ่งเลย เขาก็แค่ทำคะแนนเต็มได้โดยบังเอิญเท่านั้น หากมองจากระดับความยาก อันที่จริงแล้วคะแนนเต็มของการแข่งขันต้าเซี่ยไนฟ์มาสเตอร์นั้นมีคุณค่ามากกว่า ท้ายที่สุด ผู้ที่เข้าร่วมการสอบเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาโท ส่วนใหญ่เป็นคนธรรมดา หัวกะทิจริงๆ หรือเทพแห่งการเรียน มักได้ผ่านช่องทางต่างๆ เช่น การรับตรงเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาโทไปแล้ว ที่เหลืออยู่ คือนักเรียนที่ไม่ได้โดดเด่นขนาดนั้น ส่วนการแข่งขันต้าเซี่ยไนฟ์มาสเตอร์ ผู้เข้าแข่งขันทุกคนล้วนเป็นแพทย์หัวกะทิของมณฑล เป็นยอดฝีมือและอัจฉริยะในวงการอย่างแท้จริง แม้แต่คนกลุ่มนี้ ก็ยังยากที่จะทำคะแนนสูงในการแข่งขันต้าเซี่ยไนฟ์มาสเตอร์ได้ ในประวัติศาสตร์ยิ่งไม่เคยมีคะแนนเต็มปรากฏขึ้นแม้แต่ครั้งเดียว สวี่ชิวตั้งแต่รอบคัดเลือกในมณฑล กวาดเรียบไปทั่วประเทศ เรื่องนี้ยากกว่าการสอบเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาโทโดยไม่พลาดแม้แต่ข้อเดียวเสียอีก

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความสามารถของสวี่ชิว การเข้าร่วมการสอบเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาโท ก็เหมือนกับการโจมตีข้ามมิติอยู่หน่อยๆ ดังนั้น เขาจึงไม่ได้ให้ความสนใจกับเกียรติยศนี้มากนัก ส่วนกิ่งมะกอกที่สถาบันกวดวิชาต่างๆ ยื่นมาให้ เขาก็ปฏิเสธไปทั้งหมด การสอนคนสอบเข้า ป.โท ช่วยต้าเซี่ยไม่ได้ ต้องทำด้านการแพทย์ต่างหาก!