บทที่ 304: หมอฆ่าเมีย อย่างเงียบเชียบไร้ร่องรอย!

“ถือว่าแกยังรู้ความ” ชายคนนั้นแค่นเสียงเย็นชา แล้วก็หันไปกำชับภรรยา “เดี๋ยวเธอก็ให้ความร่วมมือทำการส่องกล้องไปก็พอแล้ว อย่างอื่นไม่ต้องถามมาก แล้วก็ไม่ต้องพูดมาก”

“ค่ะ…” เสียงตอบที่อ่อนแอ

พูดจบ หญิงวัยกลางคนก็ค่อยๆ ขยับฝีเท้า ก้มหน้าเดินเข้าไปในห้องส่องกล้องกระเพาะอาหาร

…

“ดื่มน้ำอีกคำเหรอครับ? ได้ครับ ผมทราบแล้ว” สวี่ชิววางสายโทรศัพท์ แล้วมองไปยังผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าที่ปิดปากเงียบ ไม่พูดอะไรสักคำ เมื่อครู่นี้ เขาได้โทรศัพท์ไปหาหลิวซู่ซู่ ก่อนหน้านี้ตอนที่เธอช่วยผู้ป่วยอีกคนหนึ่งจัดการใบสั่งยา เธอได้ยินสามีของหญิงวัยกลางคนพูดขึ้นมาประโยคหนึ่ง “เธอดื่มน้ำอีกสักคำเถอะ” ก็คือประโยคนี้แหละ ที่ทำให้หลิวซู่ซู่ระวังตัวขึ้นมา