บทที่ 324: อาการไข้ขึ้นซ้ำๆ ที่แสนประหลาด!

“ผู้ป่วยที่ฉันพูดถึงเมื่อกี้ เธอคือลูกสาวของชายชราคนนั้นครับ” ผู้อำนวยการเจียงอธิบาย สวี่ชิวพยักหน้าให้ผู้หญิงคนนั้น เป็นการทักทาย

“หมอสวี่มาแล้วฉันก็วางใจแล้ว พ่อของฉันรอดแล้ว!” ผู้หญิงคนนั้นถอนหายใจยาว ในตอนนี้เธอรู้สึกเพียงว่าได้ปลดเปลื้องภาระหนักอึ้ง เธอเดินตามหลังทั้งสองคนไป เดินตามอย่างใกล้ชิด เดี๋ยวเร็วเดี๋ยวช้า ลำคอขยับไปมาหลายที อ้ำๆ อึ้งๆ สวี่ชิวเหลือบมอง “มีเรื่องอะไรครับ?”

“หมอสวี่คะ ฉัน…ฉันเพิ่งจะคลอดลูกที่โรงพยาบาลของเราเมื่อเดือนที่แล้ว…”

“ยินดีด้วยครับ”

“ไม่ใช่ๆ ค่ะ ฉันอยากจะบอกว่า สองสามวันก่อนตอนที่แกนอนหลับอยู่ ฉันก็เลยเอาแว่นขยายมาส่องดู พบว่าใต้รักแร้ของแกมีขนสั้นๆ สีทองเส้นหนึ่ง นี่ไม่มีปัญหาใช่ไหมคะ?” สวี่ชิวส่ายหน้า “ไม่มีอะไรร้ายแรงครับ”