บทที่ 379: เขาอาเจียนสมองของตัวเองออกมา!

“อ้วก!” หลังจากเสียงคำรามต่ำๆ ดังขึ้น จากปากของผู้ป่วยก็เริ่มมีวัตถุผสมสีชมพูและสีเทาขาวพวยพุ่งออกมา

ม่านตาของทุกคนในที่นั้นเบิกกว้างขึ้นทันที ลมหายใจแทบจะหยุดลง คนที่สามารถมาอยู่ในห้องฉุกเฉินนี้ได้ โดยพื้นฐานแล้วก็คือผู้คร่ำหวอดในวงการแผนกฉุกเฉิน โครงสร้างร่างกายมนุษย์แบบไหนที่ไม่เคยเห็น? ริดสีดวงทวารที่โตเป็นพวงองุ่นก็ยังไม่นับว่าเป็นของหายาก แต่สิ่งที่ผู้ป่วยอาเจียนออกมาในขณะนี้... คือเนื้อเยื่อสมอง! เขาอาเจียนสมองของตัวเองออกมา!

“อ้วก!” พยาบาลที่อยู่ใกล้ที่สุดถูกอาเจียนรดเต็มตัว สีหน้าของเธอซีดเผือด วินาทีต่อมาในกระเพาะก็เกิดการปั่นป่วนขึ้นมา เธอเริ่มอาเจียนลมออกมาอย่างบ้าคลั่ง แต่กระนั้น มือของเธอก็ยังคงจับตัวผู้ป่วยไว้แน่น หากปล่อยมือ เมื่อผู้ป่วยล้มลง แท่งเหล็กจะเคลื่อนที่ มีความเป็นไปได้สูงที่จะเสียชีวิตคาที่ ในฐานะพยาบาลแผนกฉุกเฉิน จรรยาบรรณวิชาชีพข้อนี้ยังคงต้องมี

“เกิดอะไรขึ้น!” หวังฝานที่รีบวิ่งเข้ามาช่วยถึงกับตกใจสุดขีด “พี่สวี่ พี่สวี่ ช่วยด้วยครับ!”

หลิวซู่ซู่รีบเข้ามาเปลี่ยนตัวกับพยาบาลที่กำลังอาเจียน “คนอื่นประคองไว้ คุณหมอสวี่มาแล้ว!”