บทที่ 445: คนไข้ในส่วนลึกของคลินิก, ผลข้างเคียงที่น่าสะพรึงกลัว

“คุณหมอสวี่คะ คุณมาจากโรงพยาบาลใหญ่ อย่าดูถูกหมอชาวบ้านตามชนบทนะคะ เมื่อก่อนฉันก็คลอดโดยหมอชาวบ้านนี่แหละค่ะ” ถงเหยียนมองดูคลินิกที่เก่าซอมซ่อตรงหน้า ในใจรู้สึกขมขื่นปนเปรี้ยว “อืม” สวี่ชิวเข้าใจในจุดนี้เป็นอย่างดี แพทย์หลายคนที่ได้รับการศึกษาทางการแพทย์อย่างเป็นระบบ มักจะมีความรู้สึกเหนือกว่าอย่างไม่มีเหตุผล ชอบตำหนิหมอชาวบ้านว่าใช้ยาปฏิชีวนะเกินขนาด และนำเอาแนวทางปฏิบัติทางคลินิกมาข่มขู่ แต่ทว่า โรคหลายโรค แม้จะไปถึงโรงพยาบาลระดับสามเอใหญ่ๆ ก็เป็นเพียงแค่การเปลี่ยนจาก "ใช้ยาปฏิชีวนะโดยตรง" ของหมอชาวบ้าน มาเป็น "ประชุมร่วมกันหลายฝ่าย, ประเมินอย่างเข้มงวดแล้วค่อยใช้ยาปฏิชีวนะ" ของโรงพยาบาลระดับสามเอ ผลลัพธ์มันแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงจริงหรือ? ก็ไม่เลย ในพื้นที่ชนบทที่ทั้งการแพทย์และยายังล้าหลัง เงื่อนไขทางการแพทย์ต่างๆ ล้วนอ่อนแออย่างยิ่ง โรคบางโรคก็รอไม่ได้ การให้ยาปฏิชีวนะโดยตรง เพื่อแลกกับการรักษาชีวิตไว้โดยต้องเสี่ยงกับภาวะหัวกระดูกต้นขาตาย มันไม่คุ้มค่าหรอกหรือ? หมอชาวบ้านเคยเป็นกำลังสำคัญที่ช่วยพยุงต้าเซี่ยมาจนถึงทุกวันนี้ ไม่สามารถเพราะว่าตอนนี้การปฏิรูปการแพทย์กำลังร้อนแรง, ค่อยๆ เชื่อมต่อกับนานาชาติ แล้วจะมาทอดทิ้งแพทย์เหล่านี้ที่กระจายตัวอยู่ในป่าเขาลำเนาไพร, ตามหมู่บ้านต่างๆ ได้

ก่อนจะเข้าประตู คนขับรถมีท่าทีอ้ำๆ อึ้งๆ สวี่ชิวเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง แล้วกล่าว “มีอะไรจะพูดเหรอครับ?” คนขับพยักหน้า “คุณหมอสวี่ครับ เป็นเรื่องเกี่ยวกับคุณผู้หญิงท่านนี้ ไม่รู้ว่าควรจะพูดดีไหม” ถงเหยียนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย “เรื่องอะไรคะ?” คนขับกล่าว “คุณหมอเซี่ยจงหลินคนนี้ เป็นหมอในหมู่บ้านที่มีชื่อเสียงโด่งดัง มีคุณธรรมทางการแพทย์สูงมาก ผมได้ยินมาว่าเขาถูกหลอกให้ใช้กานอันหนิง ผลปรากฏว่าทำให้คนไข้บางคนทิ้งรากของโรคไว้ ดังนั้นตอนนี้เขาจึงต่อต้าน หรือกระทั่งเกลียดชังคนจากฝั่งกานอันหนิงมากครับ...” สีหน้าของถงเหยียนแข็งทื่อไป กานอันหนิงจะเลวร้ายเหมือนที่สวี่ชิวพูดจริงๆ เหรอ? เธอเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าว “วางใจเถอะค่ะ ฉันจะไม่เปิดเผยตัวตนของฉัน”

หลังจากเข้าประตู กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อก็โชยมาปะทะหน้า กลิ่นนี้ราวกับทำให้สวี่ชิวกลับไปอยู่ที่โรงพยาบาลในทันที เมื่อมองไปรอบๆ ถึงแม้ภายนอกคลินิกจะเก่าแก่ แต่ข้างในกลับสะอาดสะอ้านไร้ฝุ่น เก้าอี้สีน้ำเงินก็ซีดจางจากการใช้งาน แต่ก็ยังคงสะอาด, เป็นระเบียบเรียบร้อย และตรงกลางคลินิก แพทย์ใบหน้าเหลี่ยมตรงคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะตรวจ ตรงหน้าเขามีผู้สูงอายุสามสี่คนล้อมรอบอยู่ แต่ละคนพูดกันไปมาเจี๊ยวจ๊าว แต่แพทย์ใบหน้าเหลี่ยมกลับรับมือได้อย่างคล่องแคล่วรอบด้าน สวี่ชิวและคนอื่นๆ รออยู่ครู่หนึ่ง เซี่ยจงหลินถึงได้จัดการกับคนไข้เสร็จสิ้น

“ทั้งสามท่านนี่คือ...” เขากำลังจะเอ่ยปาก แต่เมื่อเห็นใบหน้าของสวี่ชิว เขาก็ตกใจอย่างยิ่ง “คุณหมอสวี่?!” สวี่ชิวลุกขึ้นยืน ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตร “สวัสดีครับ”

“สวัสดีครับ สวัสดีครับ ผมคาดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าคุณหมอสวี่จะมาที่คลินิกเล็กๆ ของผมแห่งนี้ได้ คุณดูสิครับว่าผมมีอะไรต้องปรับปรุงบ้างไหมครับ?” สวี่ชิวส่ายหน้า สถานที่แห่งนี้ถึงแม้ของใช้ประจำวันอย่างเก้าอี้, เตียงจะเก่าแก่ แต่ของที่เกี่ยวข้องกับยา, เช่น เข็มฉีดยา และอื่นๆ ล้วนเป็นของใหม่เอี่ยม ถึงแม้จะเป็นเพียงแพทย์เฉพาะทาง แต่เซี่ยจงหลินก็บริหารคลินิกได้ดีมาก สภาพสุขอนามัยก็ดีมากเช่นกัน ในจุดนี้ต้องนับถือจริงๆ