บทที่ 475: เขาคงไม่ได้มาเพื่อเป็นหมอ แต่มาเพื่อปฏิวัติวงการแพทย์ทั้งวงการเลยสินะ!

แม้ว่าคุณูปการของหวังเซิ่งเต๋อจะมีอยู่อย่างจำกัด เมื่อเทียบกับผืนดินที่บ่มเพาะการผ่าตัดปลูกถ่ายนิ้วมือและฝ่ามือขึ้นมา ผืนดินของเขานั้นช่างเล็กน้อยเหลือเกิน แต่นั่นก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้ว่า ทฤษฎีของเขานั้นถูกต้องโดยสิ้นเชิง เขายังคงเป็นอัจฉริยะแห่งวงการศัลยกรรมมือผู้เปี่ยมด้วยพรสวรรค์เฉกเช่นในวันวาน!

เพียงแต่ว่าได้สูญเสียโอกาสที่จะจับมีดผ่าตัดไปตลอดกาลเท่านั้น...

“บางที คนที่ห่างเหินจากงานคลินิกอาจจะเป็นฉันเอง”

ปรมาจารย์ไต้่วางกระดาษในมือลง เขาครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง หลังจากนั้นครู่ใหญ่จึงกล่าวว่า “แพทย์คลินิก โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่ทำงานด้านศัลยกรรม ควรจะนำเทคนิคการผ่าตัดใหม่ๆ มาประยุกต์ใช้ในทางปฏิบัติ ถึงจะสามารถทำการตัดสินใจที่ก้าวหน้ายิ่งขึ้นไปได้ แต่ฉันกลับทำเพียงแค่คาดเดาความเป็นไปได้ของทฤษฎีเหล่านี้ของเธอ หรือแม้กระทั่งไม่ได้นำพวกมันไปทดลองกับสัตว์เลยด้วยซ้ำ”

หวังเซิ่งเต๋อก็เงียบไปเช่นกัน