บทที่ 511: ใบแจ้งอาการวิกฤต!

ผู้อำนวยการเซินและคนอื่นๆ ได้ตั้งคำถามทั้งสองข้อนี้ขึ้นมา แต่สวี่ชิวกลับไม่ได้ตอบ แต่กลับจ้องมองไปยังทิศทางของประตูอย่างเงียบงัน

ในตอนนี้ ต่อให้จะตอบสนอง ช้าแค่ไหน ทุกคนก็ตระหนักได้แล้วว่าสวี่ชิวกำลังทำอะไรอยู่

เขากำลังรอ!

รออะไร

ทันทีที่ความสงสัยใหม่ผุดขึ้นมา เสียงฝีเท้าที่รีบร้อนก็ดังออกมาจากมุมทางเลี้ยว พุ่งตรงมายังห้องประชุม