บทที่ 540: เบาะแส เด็กน้อยผู้ป่วย!

ผมบาง แขนที่โผล่ออกมานอกเสื้อสีผิวก็มีร่องรอยของการเหลืองเล็กน้อย น่องข้างหนึ่งบวมเล็กน้อย ไม่ร้องไห้ไม่งอแง ปล่อยให้หยวนอวี้อุ้มเล่นอยู่

“เห็นไหมคะ ลูกของฉันเชื่อฟังมาก พี่เลี้ยงคนก่อนเคยบอกว่า ไม่เคยเห็นเด็กน้อยคนไหนที่น่ารักขนาดนี้มาก่อนเลย” หยวนอวี้ยืดอกขึ้นมา มีเพียงตอนที่พูดถึงลูกเท่านั้น ที่แววตาที่มืดมนของเธอถึงจะเปล่งประกาย

สวี่ชิวไม่ได้พูดอะไร เขาพิจารณาเด็กน้อยที่อายุเพิ่งจะขวบกว่าๆ นี้อย่างละเอียด

รอยยิ้มบนใบหน้าของหยวนอวี่หายไปในทันที สีหน้าของเธอหวาดกลัว กอดลูกน้อยไว้แน่น “คุณหมอคะ ท่าน... ท่านทำอะไรคะ!”