บทที่ 582 บุญคุณหนักดั่งขุนเขา แต้มทักษะสีทอง!

ฝูงชนที่จอแจพลันเงียบสงัดลงในบัดดล

รอยยิ้มประจบประแจงของหัวหน้าแผนกใหญ่แข็งค้างอยู่บนใบหน้า เขาประสานสายตากับสายตาอันคมกริบของสวี่ชิว ทั่วทั้งร่างก็หนาวสั่นขึ้นมาทันที

คนอื่นๆ มีสีหน้าแตกต่างกันไป ต่างก็ประหลาดใจอย่างยิ่ง ไม่คาดคิดมาก่อนว่าสายตาเช่นนี้จะปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาแต่ไร้ความรู้สึกดั่งซอมบี้ที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงของสวี่ชิวได้

หัวหน้าทีมตรวจสอบหลังจากตกตะลึงไปชั่วครู่ก็กลับมาได้สติทันที สีหน้าโกรธจัด

เขาเป็นถึงเจ้าหน้าที่ระดับมณฑลผู้ทรงเกียรติ กลับถูกสายตาของเด็กเมื่อวานซืนข่มขวัญได้เหรอ