บทที่ 645: ศิษย์พี่เฉินเฉี่ยวและศิษย์น้องซือเหลียน

เหอไห่แสยะยิ้ม พูดอย่างร่าเริง “ปรมาจารย์ตั้งมากมายเชิญคุณ ถ้าคุณไปไหว้ใครสักคน คนอื่นก็ต้องไม่พอใจอยู่ดี

ในเมื่อทำให้ทุกคนพอใจไม่ได้ งั้น—ก็ทำให้ทุกคนไม่พอใจไปเลย! มาไหว้ผมเป็นอาจารย์สิ!”

หวังเซิ่งเต๋อโกรธจนมือสั่น ลุกพรวดขึ้นมาทันที เกือบจะคว้าเก้าอี้ข้างๆ มาฟาดแล้ว

สวี่ชิวเงียบไป... ผู้อำนวยการเหอไห่ยังคงไม่ลืมเลือนเรื่องที่หวังผิงได้ดิบได้ดีเพราะลูกศิษย์สินะ

“ออกไปให้พ้น!” ไม่รอให้สวี่ชิวเอ่ยปาก หวังเซิ่งเต๋อก็จับลากเหอไห่ ออกจากห้องประชุมไปด้วยกัน