บทที่ 689: สวี่ชิวเหรอ ก็งั้นๆ แหละ!

ผมมองไป ก็จำอีกฝ่ายได้ “เอเบล” ผมเอ่ย

ผู้นี้คือแพทย์อัจฉริยะที่จากโรงพยาบาลหลินไห่ไปเมื่อหลายเดือนก่อน เป็นศิษย์ของโนอาห์ ทั้งศิษย์อาจารย์ต่างก็เคยเรียนการผ่าตัดปลูกถ่ายนิ้วมือและฝ่ามือภายใต้การสอนของผม

“คุณหมอสวี่” เอเบลไม่มีท่าทีหยิ่งยโสเหมือนตอนที่เจอกันครั้งแรกอีกต่อไป น้ำเสียงนอบน้อมอย่างยิ่ง... ตลอดหลายเดือนที่อยู่ที่โรงพยาบาลหลินไห่ ผมใช้ฝีมือและคุณธรรมเอาชนะใจเอเบลไปนานแล้ว

และพรสวรรค์ที่ผมแสดงออกมา ก็ทำให้เอเบลหมดความคิดที่จะเปรียบเทียบใดๆ ทั้งสิ้น หรือถึงขั้นที่ว่าเพราะช่องว่างมันห่างชั้นเกินไป เขาจึงไม่แม้แต่จะรู้สึกอิจฉา ในใจเหลือเพียงความเลื่อมใสศรัทธาเท่านั้น

“คุณหมอสวี่!” อะมีเลียก้าวเข้ามาจากด้านหลัง