บทที่ 710: ก้าวเดียวของคนหนึ่งคน คือก้าวกระโดดอันยิ่งใหญ่ของมนุษยชาติ!

“เฮ้อ...”

โอมิดสูดหายใจเข้าลึกๆ ดึงสติกลับมาจากห้วงความคิด หันไปมองที่เตียงผ่าตัดอีกครั้ง

วินาทีต่อมา มีดของเขาก็กริีดลงไปอีกครั้ง

...

ณ สำนักงานคณะกรรมการการแข่งขัน