บทที่ 745: คำอวยพรของสวี่ชิว

ถึงแม้จะเป็นปรมาจารย์ระดับอาวุโส แต่ที่พักของเขากลับเรียบง่ายอย่างยิ่ง สไตล์การตกแต่งตั้งแต่ศตวรรษที่แล้ว ไม่มีเฟอร์นิเจอร์ราคาแพงใดๆ มีเพียงหนังสือที่ถูกพลิกจนเหลืองอ๋อยเต็มห้อง และรูปถ่ายคู่กับผู้นำบนผนังเท่านั้น ที่พอจะมองออกถึงสถานะของเจ้าของบ้าน

“ท่านอาจารย์ครับ”

ผมเดินตามผู้ช่วยมาถึงห้องหนังสือ ก็ได้พบกับปรมาจารย์ถังที่กำลังก้มหน้าทำงานอยู่

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชายชราผู้นี้ อารมณ์มากมายมาจุกอยู่ที่ลำคอ เมื่อเปล่งออกมากลับเป็นเพียงคำพูดที่เรียบง่ายประโยคหนึ่ง: “กลับมาก็ดีแล้ว”

...