บทที่ 826 ยากล่องเดียวทำบ้านล่มจม

ตัวเลขนี้ทำให้อู๋เย่วกุ้ยเหลือบมองเกาเพ่ยอันแวบหนึ่ง

แต่ก็แค่นั้น

หญิงชราถอนหายใจ เสียงขาดห้วงและหอบเหนื่อยทุกประโยค "กลับไปเถอะ ไม่มีประโยชน์หรอก ฉันไม่อยากยุ่งเรื่องพวกนี้... กลับไปซะ"

ได้ยินดังนั้น เกาเพ่ยอันและคนอื่นๆ ต่างมีสีหน้าจนปัญญา

"หมอสวี่ครับ ขอคุยด้วยหน่อย" ก่อนออกจากบ้าน เกาเพ่ยอันหันมาหาสวี่ชิว