บทที่ 910 โรงพยาบาลหลินอีแดนมหัศจรรย์

เด็กสาวคนนี้ทิ้งความประทับใจไว้ให้เขาอย่างลึกซึ้ง

เด็กดี รู้ความ ไม่ร้องไห้ไม่งอแง ไม่ว่าจะต้องเจอกับการตรวจหรือการรักษาที่เจ็บปวดแค่ไหน เธอก็อดทน ยอมให้ทำทุกอย่าง อย่างมากก็แค่ส่งเสียงอู้อี้ในลำคอ ยิ่งเห็นก็ยิ่งปวดใจ

"เฮ้อ น่าเสียดาย..." ศาสตราจารย์ชราถอนหายใจ

เขาอยากช่วยเด็กคนนี้มาก งัดเอาความรู้และประสบการณ์ทั้งชีวิตออกมาใช้ แต่สุดท้ายก็ชะลออาการไม่ได้ ต้องเดินมาถึงทางตันในที่สุด

"ถ้าจำไม่ผิด พวกคุณทำเรื่องให้เธอออกจากโรงพยาบาลแล้วไม่ใช่เหรอ?" ศาสตราจารย์ชราถาม