บทที่ 919 วิสัญญีแพทย์: รู้สึกเหมือนจะตกงานยังไงไม่รู้

บรรยากาศในห้องผ่าตัดดูอบอุ่นขึ้นทันตา

สำหรับเด็กน้อยคนนี้ สวี่ชิวเปรียบเสมือนแสงสว่างที่สาดส่องเข้ามาในโลกสีเทา ช่วยบรรเทาความหวาดกลัวต่อการผ่าตัดที่ไม่รู้ชะตากรรม

ด้วยระดับค่าความสนิทสนมขั้นสูง ทำให้คำพูดของสวี่ชิวมีน้ำหนักมากขึ้น ความกังวลของเฉินจือเหยาค่อยๆ มลายหายไปโดยไม่รู้ตัว

"งั้นอาเริ่มเลยนะ?" สวี่ชิวถาม

เด็กหญิงอยากจะพยักหน้า แต่หัวถูกยึดไว้แน่น เธอเลยยิ้มจนเห็นฟัน รวบรวมความกล้าพูดว่า "อื้ม! สู้ๆ นะคะ!"