บทที่ 924 เดิมทีผมก็อยากอยู่ร่วมกับพวกคุณในฐานะ "คนใช้สูตรโกง" นะ...

เธอเช็ดน้ำตาซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่น้ำตาก็ยังคงไหลออกมาไม่หยุด

เธอยืนร้องไห้สะอึกสะอื้น ระบายความขมขื่น ความโหดร้ายของโลกที่เจอมาตลอดทั้งปีออกมาจนหมด

วินาทีนี้ เธอไม่ต้องฝืนทำตัวเข้มแข็งในฐานะแม่อีกต่อไป ได้กลับไปเป็นเด็กที่ร้องไห้ได้อย่างไม่อายใครชั่วคราว

คนรอบข้างต่างได้รับผลกระทบ ขอบตาร้อนผ่าวไปตามๆ กัน

ความสุขความทุกข์ของคนเราอาจจะไม่เหมือนกัน แต่ครอบครัวที่มารออยู่หน้าห้องผ่าตัดเหมือนกัน จะมีสักกี่บ้านที่ไม่มีเรื่องเศร้าเคล้าน้ำตา?