บทที่ 957 มีดที่แทงทะลุความมืดมิดของจิตใจมนุษย์

"ใช่ๆๆ คนอื่นทำไม่ได้ แต่หมอสวี่ทำได้แน่!"

"ตอนแรกฉันยังคิดว่าจะย้ายโรงพยาบาลไปเสียเหอเลย แต่พอนึกได้ว่าโรงพยาบาลหลินอียังมีหมอสวี่อยู่ ก็หมดห่วง ขาต้องรักษาไว้ได้แน่!"

"หมอสวี่ช่วยพวกเขาเถอะค่ะ พวกเขาเป็นคนสู้ชีวิต ลำบากมาตั้งยี่สิบกว่าปีกว่าจะได้ลูกมา แล้วดันมาเจอเรื่องแบบนี้... หมอสวี่ใจบุญสุนทาน ต้องช่วยพวกเขาให้ได้นะคะ!"

ทุกคนแย่งกันพูดทีละประโยคสองประโยค จนบุคลากรของหลินอีแทบแทรกไม่ได้

ถ้าเป็นเวลาปกติ ได้ยินคำเยินยอแบบนี้ หมอพยาบาลคงดีใจ