บทที่ 114: หมัดถล่มจ้าวอสูร! ฉายาระดับจิตแท้: พรจากวังบรรพกาล!

ถ้ำหินงอกหินย้อยใต้ดินสว่างไสวด้วยจุดแสงเรืองรองบนผนังหิน ให้ความรู้สึกแปลกประหลาดราวกับอยู่ในฐานทัพลับ

มันเป็นความรู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก หลินเยว่นึกถึงตอนเด็กๆ ที่เขาเคยสร้างทางลับเล่นกับเพื่อนๆ ในสวนสาธารณะริมทะเลสาบหลี่ขึ้นมาวูบหนึ่ง

"บรรยากาศดีจริงๆ" หยางเถาชอบที่นี่มาก โดยเฉพาะตอนเห็นปูตัวเล็กๆ วิ่งผ่านเท้า มันให้ความรู้สึกที่มหัศจรรย์

"แต่ต้องระวังหน่อยนะ ที่นี่คือชั้นมิติลับ ซึ่งส่วนใหญ่มักจะเป็นเขตอันตรายระดับวิกฤต"

"ข้างหน้านั่นไง!" หลินว่างเซิงกำหอกดำในมือจนเกิดเสียงดังกรอบแกรบ เขาระแวดระวังหินก้อนใหญ่ที่ขวางทางอยู่ข้างหน้า