บทที่ 129 น้องชายฉันเป็นราชันย์?!

หม่าหลินมองส่งเงาร่างของราชันย์ทั้งสองที่หายลับไปจากสายตา ตัวตนระดับนี้ แตกต่างจากเทพเซียนหรือปีศาจในตำนานตรงไหนกัน?

"ในเมื่อรุ่นพี่หลินยวนตามไปแล้ว เขาต้องชนะแน่นอน!" หม่าหลินได้สติกลับมา เมื่อครู่กลิ่นอายของสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติตนนั้นน่ากลัวเกินไปจนทำให้เขาขวัญผวา แต่เมื่อกลับมาใช้เหตุผลได้อีกครั้ง เขามั่นใจว่าหลินยวนจะเป็นผู้ชนะ!

ราชาปักษาอัสนีทะยานอยู่บนท้องฟ้านภากว้าง ทุกครั้งที่ปีกมหึมาขยับ จะทิ้งประจุไฟฟ้าที่หลงเหลือไว้กระจัดกระจาย ฉีกกระชากมวลเมฆที่ลอยขวางทางจนขาดสะบั้น ความเร็วในการบินของมันสูงเกินไป เพียงชั่วพริบตาเดียวมันก็ทะลวงกำแพงเสียง จนเกิดเสียงระเบิดกัมปนาทราวกับอัสนีบาตกลางอากาศ

ในป่าทึบอันกว้างใหญ่ สิ่งมีชีวิตไม่ว่าจะเหนือธรรมชาติหรือธรรมดา ต่างพากันเงยหน้ามองราชาปักษาอัสนีที่พุ่งผ่านไปด้วยความหวาดกลัว

ดวงตาของมันดุดัน ล็อคเป้าหมายไปยังป่าละเมาะใกล้หน้าผาหิน! มันพุ่งดิ่งลงมาจากท้องฟ้าด้วยมุมลาดชันทันที! เสียงโซนิคบูมและเสียงกรีดร้องของอากาศดังสนั่นมาถึงพื้นดิน ความกดดันอันน่าสะพรึงกลัวนี้เพียงพอที่จะทำให้สิ่งมีชีวิตระดับต่ำกว่าราชันย์ต้องสั่นสะท้าน!